Bugün Sivas'ta okunan / okunacak Cuma hutbesi

 Muhterem Müminler!

 Her şeyin yaratıcısı ve sahibi olan Rabbimiz, ‘Cemal’ ve ‘Kemal’ sıfatlarıyla bütün kâinatı en mükemmel şekilde yarattığı gibi insanları da en güzel surette, en onurlusu olarak yaratmıştır.[1] ‘Merhamet’ ve ‘Vedud’ sıfatlarına sahip olan yüce Yaratıcımız, bu merhamet ve sevgisinin eseri olarak insanı sevgisi ile yaratmış ve bu sevgisini insanın gönlüne yerleştirmiştir. O, insana olan bu sevgisinin tezahürü olarak kâinatın efendisi sevgili Peygamberimize ‘Habibim/Sevgilim’ demiştir.

Rabbimizin sevgilisi olan merhamet peygamberi Efendimiz hayatı boyunca sevgiyi hâkim kılmak için mücadele vermiş hareketiyle ve sözleriyle bütün insanlığa ölümsüz örnekler sunmuştur. Öyle ki; Efendimiz etrafındaki insanlara hiçbir zaman sevgisizlik göstermemiştir. Sadece insanlara değil hayvanlara dahi sevgi göstermiş, susuzluktan ölmek üzere olan hayvana su verenin cenneti kazandığını, bir kediye haksızlık edenin de cehenneme gireceğini ashabına haber vermiştir. “Yaratılanı yaratandan ötürü seven” o yüce insan, kız çocuklarını diri diri kumlara gömecek kadar gaddar bir topluluktan her şeyini din kardeşine feda edebilen bir sevgi cemiyeti meydana getirmiştir.[2]

 Muhterem Müslümanlar!

 O, savaşta bile hadde tecavüz etmemeyi, kimseye zulmetmemeyi, çocuklara, yaşlılara ve kadınlara asla dokunmamayı, düşmana ait dahi olsa hayvanları telef etmemeyi, meyveli ağaçları kesmemeyi emreden rahmet-sevgi peygamberi idi. O,  bir müminin din kardeşini güler yüzle-sevgi ile karşılamasını dahi ibadet ve hayır telakki etmiştir.[3]

Bir defasında sevgili Peygamberimize bir adam gelerek: ‘Ya Resûlallah! Bana öyle bir tavsiyede bulunun ki, onu yaptığımda Allah da insanlar da beni sevsin’ şeklinde nasihat istemişti. Efendimiz ona şu cevabı vermişti: “Kalbini Allah'a yönelt. Her işinde Allah'ın emirlerini ölçü al, Allah seni sevsin, halkın elindekine göz dikme halk da seni sevsin.” Efendimiz, kâmil imanın kaynağını ve cennete girebilmeyi de yine sevgiye bağlamakta ve şöyle buyurmaktadır: “Allah'a yemin ederim ki; sizler iman etmedikçe cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedikçe de gerçek iman etmiş olamazsınız. Yaptığınızda birbirinizi seveceğiniz bir şey öğreteyim mi? Aranızda selamı yayınız.”[4]

 Kıymetli Kardeşlerim!

 Sevgi, her şeyi kolaylaştırır. İşini seven yorulmaz.  Nice çekilmez işler, durumlar vardır ki, sevgi sayesinde zahmetsiz olur. Hutbemi şu peygamberî müjde ile bitiriyorum: “Allah'ın öyle kulları vardır ki; Peygamber ve şehit olmadıkları halde, Allah katındaki mekânları sebebiyle, Peygamberler ve şehitler onlara gıpta ederler.” Ashab-ı Kiram sordular: "Onların kim olduğunu bize bildirir misin?” Peygamberimiz buyurdu: “Onlar, aralarında bir kan bağı ve mal alış verişi olmadığı halde, yalnız Allah rızası için birbirlerini seven müminlerdir. Allah'a yemin ederim ki, onların yüzleri nurlarından ötürü pırıl pırıldır ve nurdan tahtlar üzerindedirler. (Kıyamet gününün dehşet verici korkuları ve elemleri içerisinde) insanlar korkarken onlar korkmayacak, insanlar üzülürken onlar kederlenmeyecektir. İyi biliniz ki Allah dostlarına ne korku vardır ve ne de mahzun olacaklardır.”[5]